Türk edebiyatının ulu çınarı

Fazıl Hüsnü Dağlarca’yı

Sonsuzluğa uğurladık

debiyat dünyası, modern Türk edebiyatının yaşayan en büyük destan şairi ve en usta kalemlerinden birini kaybetti. Ünlü şairimiz Fazıl Hüsnü Dağlarca, 10 Ekim Cuma günü kronik böbrek yetmezliği nedeniyle İstanbul'da bir süredir tedavi gördüğü hastanede vefat etti. 94 yaşındaki Şair Fazıl Hüsnü Dağlarca, Kadıköy Süreyya Operası'nda düzenlenen törenin ardından, Söğütlüçeşme Camii’nde kılınan cenaze namazının sonrasında Karacaahmet Mezarlığı'nda toprağa verildi. AK PARTi Genel Başkanı ve Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Dağlarca’nın vefatı nedeniyle yayınladığı mesajda “Milletimizin yetiştirdiği müstesna bir şair olan Dağlarca, eserleriyle ruh ve fikir dünyamızda silinmez izler bırakmıştır” dedi.

Bir asırlık ömre çok şeyler sığdırdı

26 Ağustos 1914 tarihinde İstanbul'da dünyaya gelen Dağlarca, ilköğrenimini Konya, Kayseri, Adana ve Kozan'da, orta öğrenimini Tarsus ve Adana'daki ortaokullardan sonra girdiği Kuleli Askeri Lisesi'nde tamamladı. 1935 yılında piyade subayı olarak Doğu ve Orta Anadolu ile Trakya'nın pek çok yerini dolaşan Dağlarca, ordudaki hizmeti 15 yılı doldurunca ön yüzbaşı rütbesiyle 1950'de askerlikten ayrıldı. 1952-1960 yılları arasında iş müfettişi olarak İstanbul'da çalışan Dağlarca, buradan ayrıldıktan sonra İstanbul Aksaray'da kitabevini açtı ve yayımcılığa başladı.

4 yıl ''Türkçe'' isimli aylık dergiyi çıkardı. İlk yazısı 1927'de Yeni Adana Gazetesi'nde yayımlanan bir hikâyedir. Dağlarca, İstanbul Dergisi'nde 1933'te çıkan ''Yavaşlayan Ömür'' adlı şiiriyle adını duyurmaya başladı. Varlık, Kültür Haftası, Yücel, Aile, İnkılâpçı Gençlik, Yeditepe ve Türk Dili dergilerinde şiirleri yayımlanan Dağlarca, 1967'de ABD'deki Milletlerarası Şiir Forumu tarafından ''En iyi Türk Şairi'' seçildi. Toplumculuğunun temelinde insana ve insan hayatına saygı yatan Dağlarca, çok yazan ve üreten bir şair kimliğiyle, bağımsız kalarak hiçbir şairden etkilenmemiş, hiçbir akımın etkisinde kalmayarak şiirlerini yazmıştı.

Şiirlerini Türkiye’nin hemen bütün edebiyat dergilerine yaymış olan Dağlarca’nın kitapları

Havaya Çizilen Dünya (1935)

Çocuk ve Allah (1940)

Daha (1943)

Çakırın Destanı (1945)

Taşdevri (1945)

Üç Şehitler Destanı (1949)

Toprak Ana (1950)

Aç Yazı (1951)

İstiklâl Savaşı-Samsun'dan Ankara'ya (1951)

İstiklâl Savaşı-İnönüler (1951)

Sivaslı Karınca (1951)

İstanbul- Fetih Destanı (1953)

Anıtkabir (1953)

Asû (1955)

Delice Böcek (1957)

Batı Acısı (1958)

Hoo'lar (1960)

Özgürlük Alanı (1960)

Cezayir Türküsü (1961)

Aylam (1962)

Türk Olmak (1963)

Yedi Memetler (1964)

Çanakkale Destanı (1965)

Dışardan Gazel (1965)

Kazmalama (1965)

Yeryağ (1965)

Vietnam Savaşımız (1966)

Açıl Susam Açıl (1967)

Kubilay Destanı (1968)

Haydi (1968)

19 Mayıs Destanı (1969)

Hiroşima (1970)

Malazgirt Ululaması (1971)

Kuş Ayak (1971)

Haliç (1972)

Kınalı Kuzu Ağıdı (1972)

Bağımsızlık Savaşı-Sakarya Kıyıları (1973)

Bağımsızlık Savaşı-30 Ağustos (1973)

Bağımsızlık Savaşı-İzmir Yollarında (1973)

Gazi Mustafa Kemal Atatürk (1973)

Arka Üstü (1974)

Yeryüzü Çocukları (1974)

Yanık Çocuklar Koçaklaması (1976)

Horoz (1977)

Hollandalı Dörtlükler (1977)

Balinayla Mandalina (1977)

Yazıları Seven ayı (1978)

Göz Masalı (1979)

Yaramaz Sözcükler (1979)

Çukurova Koçaklaması (1979)

Şeker Yiyen Resimler (1980)

Cinoğlan (1981)

Hin ile Hincik (1981)

Güneş Doğduran (1981)

Çıplak (1981)

Yunus Emre'de Olmak (1981)

Nötron Bombası (1981)

Koşan Ayılar Ülkesi (1982)

Dişiboy (1985)

İlk Yapıtla 50 Yıl Sonrakiler (1985)

Takma Yaşamalar Çağı (1986)

Uzaklarla Giyinmek (1990)

Dildeki Bilgisayar (1992)